Μπορούμε να ξεπεράσουμε την ταχύτητα του φωτός; Ο Μεξικανός επιστήμονας Μιγκέλ Αλκουμπιέρε πρότεινε έναν υποθετικό τρόπο για να ταξιδέψει ένα αστρόπλοιο γρηγορότερα από το φως, χωρίς ταυτόχρονα να παραβιάζει την Θεωρία της Σχετικότητας. Πρόκειται για την κίνηση μέσω της χωροχρονικής στρέβλωσης, όπου ένα διαστημόπλοιο περιτριγυρισμένο από μια φυσαλίδα αντιύλης θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον χωρόχρονο για να ταξιδεύει με ταχύτητα που θα ξεπερνά την ταχύτητα του φωτός. Ο Αλκουμπιέρ πρότεινε ότι τα πυκνώματα του χωροχρόνου μπροστά από το διαστημόπλοιο, σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη και απότομη διαστολή του από πίσω, θα το ωθούσε με απίστευτες ταχύτητες, σε απόλυτη αρμονία με τη θεωρία της Σχετικότητας. Επιπλέον το πλήρωμα του διαστημοπλοίου δεν θα υφίσταται τις συνέπειες της επιτάχυνσης, έτσι ενώ ένας παρατηρητής θα βλέπει το διαστημόπλοιο να εξαφανίζεται στο άπειρο, οι επιβάτες θα αισθάνονται μηδενική επιτάχυνση. Θυμίσει λιγάκι Contact, σωστά;



Η θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο υπέρβασης της ταχύτητας του φωτός, υποστηρίζει ότι για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν μια ασύλληπτα μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Πρόσφατα, δύο Αμερικανοί θεωρητικοί φυσικοί υποστήριξαν ότι η πραγματοποίηση διαστημικών ταξιδιών με την ταχύτητα του φωτός είναι κάτι το οποίο μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να παραβιαστεί η θεωρία της Σχετικότητας. Σε άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Journal of the British Interplanetary Society», ο Τζέραλντ Κλίβερ, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Μπέιλορ του Τέξας, και ο Ρίτσαρντ Οουμπουζι, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο ίδιο πανεπιστήμιο, διατυπώνουν την υπόθεση ότι αν καταφέρναμε να χειραγωγήσουμε τις διαστάσεις του χωροχρόνου γύρω από το διαστημόπλοιο με τη βοήθεια της συγκέντρωσης μιας τεράστιας ποσότητας ενέργειας, θα δημιουργούσαμε μια «φυσαλίδα» που θα εκτίναζε την ταχύτητα κίνησης του διαστημοπλοίου πάνω από αυτήν του φωτός. Σύμφωνα με τον Κλίβερ, μόνο μια μορφή ενέργειας θα μπορούσε να δημιουργήσει αυτή τη «φυσαλίδα»: η σκοτεινή ενέργεια, η οποία ευθύνεται για την προϊούσα διαστολή του Σύμπαντος και η οποία αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη επιτάχυνε τη διαστολή του με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του φωτός. Και για να δημιουργηθεί αυτή η μορφή ενέργειας, θα πρέπει να αξιοποιηθεί η ενδέκατη διάσταση του Σύμπαντος, όπως προβλέπεται από τη θεωρία των χορδών, και κυρίως από μια πρόσφατα διατυπωμένη εκδοχή της, τη θεωρία Μ.



Θέλετε τώρα να μάθετε πόσο γρήγορα θα μπορεί να ταξιδέψει το διαστημόπλοιο; Σύμφωνα μες τους 2 επιστήμονες, η μέγιστη ταχύτητα του αστρόπλοιου θα ήταν 100.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός!!!! Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, με αυτή τη ταχύτητα διανύουμε εξάκις εκατομμύρια έτη φωτός σε ένα δευτερόλεπτο μόνο!!!!! Δεν μπορούμε ωστόσο να ταξιδέψουμε γρηγορότερα γιατί οι σφαίρες δεν μπορούν να συρρικνωθούν σε ακτίνα χαμηλότερη από το Μήκος Πλανκ, δηλαδή 10[sup]-33[/sup] εκατοστά. Επίσης τουλάχιστον με τις σημερινές γνώσεις και ικανότητες, δεν μπορούμε να φτάσουμε στη μέγιστη ταχύτητα γιατί θα χρειαστούμε ενέργεια μεγαλύτερη απ' όση υπάρχει σε όλο το Σύμπαν. Αλλά ακόμη και η ενέργεια που θα χρειαστούμε για να ταξιδέψουμε με χαμηλότερες ταχύτητες δεν είναι λίγη, μιας και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Κλίβερ και Οουμπουζι ισοδυναμεί με ολόκληρη τη μάζα του πλανήτη Δία. Και όπως ομολογούν οι δύο ερευνητές, θα χρειαστεί να περάσει πολύς καιρός ακόμη μέχρι να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε την τεχνολογία που θα ήταν ικανή να τιθασεύσει αυτή τη μορφή ενέργειας.

Πηγές: Ενέργεια.gr
Περιοδικό Focus, τεύχος 133, Ιούλιος 2009

ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!!